MARATHON van NEW YORK once in a lifetime ….of smaakt het toch naar meer….zolang het maar geen gels zijn….THE BIG APPLE……..Dit jaar is het 25 jaar geleden dat Bote Altenburg de vader van Ineke de marathon van New York heeft gelopen.Dat was dan ook de aanleiding om deze marathon ook eens een keer mee te maken, er is heel veel veranderd……
Wat niet veranderd is dat het een hele belevenis is en was, dat hebben wij gelukkig mee mogen maken, want het is een hele happening.
Bote moest het zonder sportdrank en gels stellen, hij at ‘s ochtends een bord brinta en moest het op eigen kracht klaren.
Anno 2011 ging het als volgt…..’s Ochtends om 4.15 opstaan, douchen, loopoutfit aan en daaroverheen wat oude sportkleren om die vervolgens te laten liggen voor de daklozen in New york.
Johan zou ons in het hotel ophalen om dan onze weg te vervolgen en dan met de metro naar Bowling Green te gaan en dan met de Ferry naar Staten Island.
Je hebt van die dagen dat het voor je gevoel allemaal meezit, dit was zo’n dag!
Johan was ruim op tijd….., we hadden aansluiting van metro naar de ferry, er stonden bussen klaar en vele vriendelijke vrijwilligers ( in totaal 3000) die alles in de juiste banen leiden, en wat een aardige mensen allemaal.
Eenmaal in ons “groene dorp” gearriveerd, konden we ons in de zon opmaken voor hetgeen waar we al drie maanden in voorbereiding waren geweest.
Wat mij betreft mocht het nu ook wel gebeuren.
Ik had er echt zin in en het was ook nog prachtig mooi weer. Ook hier konden we te kust en te keur aan koffie, donuts etc.
Al pratend en toch nog even voor de laatste keer…..een bezoekje brengen aan één van de honderden dixies in ( voor de zekerheid) en dit is echt de laatste keer!
Pffff, de adrenaline komt al naar boven stijgen. Een gevoel van saamhorigheid gaat er door je heen, iedereen wacht tot hij of zij mag lopen want je voelt je wel een bevoorrecht mens dat je dit mag meemaken.
Je zit er allemaal met één missie….. de marathon uitlopen maar vooral genieten van alles om je heen. Dat het zo overweldigend zou zijn had ik niet verwacht,
het blijven dezelfde aantal kilometers maar toch maakt alles eromheen het een stuk lichter om te lopen.
Het kon deze editie niet op……Wij konden na elke mijl water en sportdrank aangereikt krijgen. Na het 30 km kreeg je sponzen, bananen en zelfs powerbar gels!
Van begin tot het eind werd je als het ware gedragen door het publiek.
Van begin tot het eind werd je als het ware gedragen door het publiek.
Aan weerskanten stonden er drommen mensen, allemaal even enthousiast varierend van jong naar oud.
Overal kwam er muziek uit de boxen, van rappers in the Bronx tot gospelkoor voor de kerk. Wauw!!!!
Een euforisch gevoel, je voelt je een held of heldin. Het maakt niet uit hoe snel je het parcours loopt, het publiek vind je geweldig.
En wij genieten natuurlijk met volle teugen van de aanmoedigingen, SUPER, af en toe hoor je naam door de straten schalmen. Wwyylona come on….!!!!!!
Zoals je misschien wel gemerkt hebt is het echt een aanrader…..je moet er wel even voor reizen maar zelfs dat is een piece of cake…..
Je kunt en moet dit ook niet willen vergelijken met bijvoorbeeld de berenloop wat natuurijk ook heel bijzonder en ook een hele gezellige sfeer hangt,
maar eigenlijk moet je dit toch één keer meemaken! Het smaakt duidelijk naar meer….ik ga nu aan de brinta, me vast voorbereiden op de volgende marathon!!!!
Sportieve groet,
Ylona
